Scandinavian Silence, susmanın ağırlığını ince bir buz tabakası gibi üzerinden taşıyan iki kardeşin yol filmi. Hapisten yeni çıkan adam, yılların açtığı çatlaklardan sızan kelimeleri toparlamaya çalışırken, yanında oturan kız kardeşiyle aralarındaki boşluk her virajda biraz daha büyür. Motor uğultusu ve karla kaplı manzaralar konuşamadıklarının yerine geçer; bastırılmış hatıralar, birbirlerinin zihninde yankılanan iç monologlar olarak belirir. Film, diyalogdan çok bakışlara, ritimden çok nefes aralarına güveniyor; ses tasarımıyla kurduğu gerilim, kırılgan bir yakınlaşmanın izini sürüyor. Scandinavian Silence, travmanın gölgesinde yeniden bağ kurmanın ne kadar zor ama mümkün olabileceğini, soğuk bir coğrafyanın dinginliği içinde, sabırla ve incelikle fısıldıyor. Yolu uzatan da kısaltan da bazen bir tek cümledir.