Ananın doğum sancısını, Ağrıyan dişinin sızısını, Kesilen parmağın acısını, Sevmeyi, sevilmeyi, özlemi Düşün düşünebildiğin kadar Benzerliklerimiz farklarımızdan çok değil mi? Film Iwo Jima muharebesini, yaşamlarının son damlasına kadar savaşan ve herşey kasvetli görünmesine rağmen pes etmeyen Japon askerlerin gözünden anlatıyor. Belki de tamamen İngilizce olmayan bir dilde çekilmiş ilk Amerikan filmi olarak... İki asker üzerine odaklanıyoruz: General Tadamichi Kuribayashi (Ken Watanabe), askerlerinin onurla ölmelerini en büyük maksadı olarak gören gururlu ve adil bir lider. Saigo (Kazunari Ninomiya) ise tek dileği sevdiği eşine ve yeni doğmuş oğluna dönmek olan bir asker. General Tadamichi Kuribayashi, Eastwood'un çekim aşamasında mektuplarına rastlayıp çok etkilendiği bir karakter olarak filme dayanak teşkil ediyor. Amerika ve Kanada'da eğitim görmüş, Amerikan kültürünü ve ruhunu çok iyi özümsemiş, teknolojik olarak geldikleri noktanın son derece farkında olan ve bu sayede ileriyi görüşü çok daha net olan karizmatik bir komutan Kuribayashi. Tabii bunun yanında ailesine her fırsatta yolladığı mektuplar ve çocuğu için çizdiği küçük karikatürler de özünde ne kadar sevecen bir insan olduğunun emareleri. Generalin ileriyi görüşü beraberinde alışalagelmişin dışında savaş taktiklerini uygulamayı da getirirken bu, ordu içindeki başka komutanlarca pek hoş karşılanmıyor. Tek bir güdük tepesi dışında dümdüz bir alandan ibaret olan Iwo Jima adasının coğrafik özelliklerinden istifade etmekten başka güçlü ve donanımlı Amerikan ordusu ile mücadele etmenin imkansız olduğunu idrak eden Kuribayashi, sahil ve ana gövde yerine, adanın altına konuşlandırıyor ordusunu. Gerek Suribachi tepesinde açtırdığı 5000 kadar mağara, gerek bu mağaralar arasında kazdırdığı yaklaşık 1250 mil uzunluğunda tüneller, gerekse de ana gövde üzerine gizlediği siperler ile Amerikalı'ların 5 günde düşürürüz dedikleri Iwo Jima adasını 40 gün boyunca savundurabiliyor. Hatta fikir ayrılığına düştüğü komutanların kendi emirlerine zıt eylemlerde bulunmaları ile, bu savaşın aslında, generalin yolu izlense kazanılabileceği altmetni sıkışıveriyor filme. General dışında filmin üzerine dolandığı bir diğer temel direk de, Genç Fırıncı Saigo. Genç karısını doğacak kızları ile ülkesinde bırakıp gelen genç Saigo, öykünün en dokunaklı parçalarından. Savaşın kirlettiği saflığı sembolize eden Saigo'nun birkaç yerde fazlasıyla dramatize edilmiş karakter özellikleri dışında filmin en önemli köşe taşlarından biri olduğunu söyleyebiliriz. Iwo Jiwa’dan Mektuplar, azı veya fazlası olmadan, özünde insanlar hakkında bir hikaye. Burada önemli olan Japonların kahramanlığı veya Amerikalıların ölümsüz ısrarcılığı değil. Anlamamız gereken nokta, savaşın iki tarafında da insanların olduğu, her ne kadar bazı kişiler kendi amaçlarını korumak için diğer tarafı ruhsuz canavarlara dönüştürmeye çalışsa da. Iwo Jima’dan Mektuplar, insan faktörünü fazla nasihate boğmaya tenezzül etmeden inceleyen, mesajını teslim etmekte mükemmel bir ton yakalayan nadir filmlerden. İncelemeler: Oktay Ege Kozak ve baronio