All the Empty Rooms, kalbi kırık bir ülkenin sessiz odalarına kulak veren kısa ama sarsıcı bir belgesel. Bir gazeteci ile bir fotoğrafçı, okul saldırılarında yaşamını yitiren çocukların geride bıraktığı yatak odalarını unutturmamak için yollara düşüyor; oyuncak ayılar, boyalar, posterler ve yarım kalmış ödevler üzerinden yokluğun en somut hâlini kayda alıyor. Film, kapıları aralarken didiklemiyor; saygılı bir mesafe ve dingin, kişisel bir estetikle hatıranın ağırlığını taşıyor. Sessizlik, ev içi sesler ve ışığın tozla dansı, anlatının görünmez bir kahramanı. Kamera, tanıklığın sınırlarını ve bakmanın etik sorularını incelikle yokluyor. Aktivizme göz kırpsa da slogana yaslanmıyor; hatırlamanın en kırılgan odalarda başladığını usulca fısıldıyor.